15-07-09

Bijzondere jeugdzorg.

Een telefoon midden in de nacht, "Mevrouw, bent u de moeder van Suzanne? U spreekt met de politie"

't Is nu een viertal jaar geleden en mijn hart klopt nog ietsje rapper als ik er maar aan denk. Naar aanleiding van die moeder die vermoord werd en de heisa rond jeugdzorg denk ik er weer aan.

Mijn dochter was als vijftienjarige voor het eerst naar een kleinschalig festival in Oudernaarde, op camping en voor drie dagen weg. Het regende pijpestelen die nacht.

" Je hoeft niet zo te schrikken, mevrouw, maar we hebben hier op 't bureau in Gent een vriendinnetje van jouw dochter die naar je vraagt. Ben je bereid dat meisje vanavond te komen halen, anders moet ze hier in een cel overnachten". . . " neen, jouw dochter heeft hier niets mee te maken, dat meisje is aan de deur gezet door haar vader en weet niet waar naartoe"

Ik in de gietende regen naar dat politiebureau. Zit daar dat meisje te wenen en wenen, heel haar mascara uitgelopen over haar gezichtje, geen zakdoekje bij, verloren en alleen met die agent. Een proces verbaal wordt opgemaakt en mij wordt nogmaals de vraag gesteld of ik dat meisje overnachting wil geven. Dat kan men toch niet weigeren, ze kan zelfs in het bed van mijn dochter slapen, die is er toch niet." 't is maar voor één nacht, mevrouw, morgen neemt iemand van de sociale dienst contact op met jou"

Omdat ik maar geen telefoontje kreeg, nam ikzelf terug contact op met de politie met de vraag of ik geen problemen zou krijgen en hoe het verder moest. De telefoon van een sociaal assistent die in contact stond met de moeder, deed me beven van verontwaardiging, tot ikzelf kon uitleggen hoe ik hierin verzeild geraakt was. Ik kreeg dreigtelefoons van de moeder en belde naar slachtofferhulp om raad. Ik kwam nogmaals terecht bij de politie die niets wist van dat dossier, en neen, slachtofferhulp was niet bereikbaar want 't was weekend. Toen heb ik letterlijk gezegd "nu ja, we zien wel als die moeder hier aan de deur staat om mij te komen vermoorden" 't Was deels als grap bedoeld, toen, maar ...

Het meisje is uiteindelijk zes weken bij ons gebleven, inmiddels was het weer school voor mijn kinderen, maar ons logeetje bleef de hele dag bij mij, ze volgde op haar 15de geen school meer en had niets om handen.

Tot ik een telefoontje kreeg dat ze de dag daarop naar een instelling moest, of ik haar kon brengen. Tranen bij haar, tranen bij mij. Laten ze mij met dat meisje daar wachten in een gang, SAMEN met die moeder!!!

Komt er een hulpverlener die heel kortaf tegen me zegt dat dit iets is tussen moeder en dochter, dat ik daar niets mee te maken heb, of ik aub het gebouw wil verlaten. 't Was niet mijn intentie om mij in die zaak te moeien, maar ik wou afscheid nemen en zelfs daar werd ik afgedaan als de slechte.

Ze mocht geen contact meer hebben met mij en de moeder zou een klacht indienen. Uiteindelijk is daar niets van gekomen, gelukkig. 

Ik heb alleen maar een jong meisje opgevangen die heel erg in nood was die nacht. Jeugdzorg en politie hebben enorm geflaterd in deze zaak. Ik heb nooit een bedankje gehad,tenzij van het meisje zelf, terwijl die periode heel emotioneel en stresserend geweest is.

Met een beetje pech was ik het die vermoord werd door die vader of moeder ...

... :-)

 

 

 

Commentaren

Een griezelverhaal!
Ongelooflijk zulke dingen !

Gepost door: Zij | 15-07-09

minderjarige Triest verhaal.
Ik was van mening dat het verboden was een minderjarige te huisvesten zonder de toestemming van de ouder(s). In jouw geval had, me dunkt, de politie je een schriftelijke verklaring moeten bezorgen.

Gepost door: Madame | 15-07-09

mijn hart klopt ook nog rapper als ik aan de situatie toen denk. Politie en jeugdzorg,pfft... en ons rechtssysteem, daar kan ik helaas ook over meepraten...

Gepost door: omamoetje | 15-07-09

En toch En toch heb je een klein meisje blij gemaakt!!!

Gepost door: Pliske | 16-07-09

En dan doe je om goed te doen. Een triest verhaal ...

Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 16-07-09

Niet te geloven! Wat een verhaal!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 19-07-09

Wat vreselijk als je dit overkomt.
Natuurlijk vang je zo'n meisje op.
Kan toch niet anders?
Maar ook hier kan de "zorg"?
soms zo lomp en ondoordacht met mensen omgaan....
Dat is niet leuk, en je vraagt je vast wel af: Hoe zal het met het meisje gaan?

Gepost door: ank | 07-08-09

Dacht het niet. Jij bent te goed. (zie ook weer vorig blogpostje)

Gepost door: zapnimf | 26-08-09

Djezes, wat een verhaal.
Mijn nicht heeft jarenlang een pleegkind gehad.
Dat kindje had nauwelijks contact met zijn eigen moeder. Ineens beslist de mama dat haar kind in het pleeggezin weg moet. En de jeugdrechtbank volgde haar in dat idee.
Mijn nicht heeft er een boek over geschreven, over het onrecht dat in de eerste plaats haar pleegkind werd aangedaan. Maar ook over het verdriet dat haar en haar gezin werd aangedaan, enkel en alleen omdat zij een ongelukkig kindje een gelukkige(re) jeugd wilde geven..

Gepost door: Oortje2 | 07-09-09

De commentaren zijn gesloten.