16-02-12

Helena

"Als ik je zo voor mij zie staan dan weet ik dat ik weg moet gaan ik ben al veel te lang gebleven.."

We horen het weer vaak op de radio, dat mooie liedje van Hugo Raspoet. Het doet me telkens weer denken aan mijn jongere broer, verliefd als hij was op Helena. Maar op 14 februari werd het nog een keer bevestigd, verliefdheid is niets anders dan een chemische reactie in onze hersenen, 't blijft niet duren. Het is een toestand van waanzin en 't gaat over .. zo ook met Helena. Maar 't liedje is blijven hangen, een jeugdherinnering. Zou broertje er nog aan denken bij 't horen van dat lied?

En mijn oudere broer, toen hij ons allemaal gek maakte met " zo mooi, zo blond en zo alleen" Hoe de blonde dame heette weet ik niet, ik was klein, maar ik kan nog wel het hele liedje meezingen met Jimmy Frey.

Muziek wekt af en toe nostalgie op, laat ons terugdenken aan vroeger, dikwijls met een beetje spijt dat het voorbij is.  Zoals de beiaardklokken me doen denken aan de bezoekjes bij mijn grootvader, in het verre Poperinge. De geur van hout, jeneverbessen en rook. Een geel kleedje droeg ik, gemaakt door zus, met witte kousjes en mijn haar gekruld met moeders spelden. 

Ben ik echt al 54?

Commentaren

ja, jeugdherinneringen. Het blonde meisje zo alleen was smoor op hem maar hij zag meer in een ander. De hele troep troostte haar. Op vakantie aan zee was het, ik zie het voor mij alsof het gisteren was. Dat heb je in een groot gezin: niets blijft verborgen!

Gepost door: oma moetje | 16-02-12

Nog maar 54 Leen! :-) Verliefdheid duurt tot je de ander echt begint te kennen. Nadien wordt het alles of niks.

Gepost door: Nana | 01-03-12

De commentaren zijn gesloten.