31-07-12

1982/2012

De nacht voor 31 juli '82 regende het, ik hoorde het kletteren tegen de ruiten van mijn meisjeskamer, de laatste nacht dat ik er sliep ...

De receptie zou in de tuin zijn, we kregen zoveel volk nooit binnen. De kerk was op het einde van de straat, en we zouden te voet gaan. Hoe moest het allemaal met deze regen? Ik sliep niet, ik piekerde. 25 was ik, mijn lief pas 21. Ik zelfstandige en hij tweedejaarsstudent, nog drie jaar te gaan. En we zouden gaan trouwen. Om half elf. Hoe moest dat toch met mijn wit kleedje en zijn witte smoking?

Half tien, terug van de kapper, klaarde de lucht een beetje op. En eens in de kerk, op 't moment waarop we "ja" zegden, elkaar eeuwige trouw beloofden, op dat moment brak plots de zon door, ik kon het zien door de glasramen van de kerk, de kleuren kleurden feller, de gezichten leken stralender en de mensen nog blijer.

't Werden een paar zonovergoten uren, tot het moment dat we met broers en zussen en tantes en nonkels, aan tafel gingen, toen kletterde de regen weer tegen de ruiten.

Vandaag zijn we dertig jaar getrouwd, er is heel veel veranderd, maar één ding is nog altijd 't zelfde, het weer!

 

 

Commentaren

Amai, 30 jaar, dat is een hele prestatie! Van harte proficiat.
Wij trouwden in september en 't regende.... maar niet op 't moment dat we van en naar het gemeentehuis en de kerk gingen en toen we buiten onze foto's gingen maken.

Gepost door: Nana | 31-07-12

Hahaha, die laatste zin :-)
Dikke proficiat!!

Gepost door: bea | 31-07-12

oei, zusje, heb er niet aan gedacht. 30 jaar al, mijn klein zusje wordt blijkbaar ook ouder, zonder dat ik het merk. Een dikke proficiat en op naar de 40 zoals je grote zus ;°)

Gepost door: oma-moetje | 31-07-12

Ontroerend mooi Leentje!

Gepost door: bRIGITTE | 08-08-12

De commentaren zijn gesloten.