31-07-12

1982/2012

De nacht voor 31 juli '82 regende het, ik hoorde het kletteren tegen de ruiten van mijn meisjeskamer, de laatste nacht dat ik er sliep ...

De receptie zou in de tuin zijn, we kregen zoveel volk nooit binnen. De kerk was op het einde van de straat, en we zouden te voet gaan. Hoe moest het allemaal met deze regen? Ik sliep niet, ik piekerde. 25 was ik, mijn lief pas 21. Ik zelfstandige en hij tweedejaarsstudent, nog drie jaar te gaan. En we zouden gaan trouwen. Om half elf. Hoe moest dat toch met mijn wit kleedje en zijn witte smoking?

Half tien, terug van de kapper, klaarde de lucht een beetje op. En eens in de kerk, op 't moment waarop we "ja" zegden, elkaar eeuwige trouw beloofden, op dat moment brak plots de zon door, ik kon het zien door de glasramen van de kerk, de kleuren kleurden feller, de gezichten leken stralender en de mensen nog blijer.

't Werden een paar zonovergoten uren, tot het moment dat we met broers en zussen en tantes en nonkels, aan tafel gingen, toen kletterde de regen weer tegen de ruiten.

Vandaag zijn we dertig jaar getrouwd, er is heel veel veranderd, maar één ding is nog altijd 't zelfde, het weer!

 

 

19-07-12

Solden!

 

Ik begin er maar aan vanf 50 % korting :-)       :-)

 


DSC_0104.JPG

11-07-12

Wat bedoel je?

"Zoon, je kent dat meisje nu al zooo lang, 't wordt toch tijd om haar ouders eens te ontmoeten. Zal ik ze eens                  uitnodigen voor een etentje?"

" Ja maar mama  die mensen zijn zoooo proper"

Wil mijn zoon mij iets zeggen?

01-07-12

Koken voor elke dag

 

DSC_0010.jpg't Stond op 't eerste blad ...

"Aan Leentje, om elke dag goed voor mij te zorgen, november 1977"

Zo aan het boek te zien heb ik goed voor hem gezorgd en dat doe ik nu nog ...

Mijn eerste kookboek van de boerinnebond, een cadeautje van mijn heel jong lief toen ... "om elke dag goed voor mij te zorgen" ... Ik vermoed dat geen enkele jonge gast dat nu zou durven geven aan zijn liefje, met zo'n boodschap erbij.

 Ik denk er het mijne over, de vrouwen in de boekskes en gazetten met hun dikwijls idiote uitspraken over vrouwenrechten en emancipatie. Zooo blij dat er twee geslachten bestaan, stel je voor dat er alleen maar vrouwen of alleen maar mannen op deze aardbol zouden zijn!

Maar toch, en toch ... zonder dat een mens het in de gaten heeft ... 1977-2012 ... ik tel op mijn vingers ... 35 jaar verder, bij het lezen van deze "Koken voor elke dag" ben ik versteld als ik achteraan in mijn kookboek het hoofdstuk lees over "Gasten ontvangen"

Op deze luie zondag keek ik er nog eens in.

" Toon u als gastvrouw blij te mogen ontvangen. Een goede gastvrouw verstaat de kunst haar gasten hartelijk te ontvangen en zich met ieder van hen bezig te houden. Men mag niet zien dat het u misschien een extra inspanning heeft gekost om tijdig klaar te komen. Ga, indien enigszins mogelijk, een halfuurtje rusten om te ontspannen en opgeruimd te zijn wanneer de gasten komen. Kleed u smaakvol, doch eenvoudig, de gastvrouw mag niet uitblinken door haar kleding. Bij een eetmaal zal de gastvrouw proberen niet eerder klaar te zijn met eten tot de traagste eter. Ze bedient zich liefst tweemaal om de gasten aan te zetten hetzelfde te doen. Het kan gebeuren dat sommige gasten nog aan elkaar moeten voorgesteld worden. Dan wordt altijd de belangrijkste persoon eerst voorgesteld aan de andere. Zo bv zegt u : " mag ik Mevrouw X voorstellen? Of: Ik geloof dat u mijnheer Y nog niet kent"

En nog veel meer, nog veel meer, ik bespaar het jullie, maar de gastheer moet ook iets doen ...ik heb het ergens gelezen maar vind het niet zo direct terug ... Nee, 'k vind het niet meer terug, wat de gastheer te doen heeft , echt niet :-)

pffff ... toch blij dat we anno 2012 zijn ... ook al ben ik nog altijd heel ouderwets* als ik naar jonge koppeltjes kijk. 

* En mijn man ook, naar zijn commentaar te horen toen ik hem een beetje voorlas: "misschien gaan we daar in de toekomst wel weer naartoe"

Hij zei het heel hoopvol :-)