29-11-12

Voor en na!

DSCF2664.jpgDSC_0090.jpgDSC_0091.jpgDSC_0092.jpgDSC_0089.jpg

25-11-12

November!

DSC_0120.jpgZo blij dat ik in een land woon waar er seizoenen zijn! Ik hoef geen wit strand en zon in november. Mijmeren over de voorbije zomer maakt me al gelukkig. De topjes, de zomerjurkjes, de fles Ricard en de terrasstoelen, ze wachten op weer een volgend seizoen. Nu is 't genieten van het haardvuur, de harde wind die de laatste blaadjes van de bomen rukt, de open haard en de mooie kleuren in de tuin. Zelfs de druilerige, grijze dagen doen me niks. 't Is immers herfst.

Zelfs onze hond geniet ervan!DSC_0094.jpgDSC_0097.jpg

14-11-12

Het meisje en de man.

Het grote huis is voor één keer zo goed als verlaten. Het meisje geniet van de stilte, daar, boven op haar kamertje. Ze fronst dan ook geërgerd haar wenkbrauwen als de honden blaffen. Vier honden in huis, da's teveel van het goede. Maar 't wordt algauw weer stil. Het computerscherm houdt haar aandacht vast. Haar vingers dansen over de toesten. Ze heeft moeite om zich los te maken van de tekst, maar kijkt toch op, want iemand komt haar kamer binnen.

Ze kijkt recht in de ogen van een donkere man met een pet op. Eén seconde hebben ze oogcontact. Dan draait de man zich om en loopt de trap af. Vanuit de deuropening kijkt ze hem na. Ze beseft dat ze oog in oog stond met een inbreker. Hij vlucht langs een opengebroken zijdeur. Ze neemt de telefoon en belt het noodnummer. Opeens staat de man er terug, komt de rest van de buit halen. Het meisje is bang. Misschien was hij niet alleen.

Ze neemt een broodmes als verdediging en roept al de honden bij haar. Door het raam ziet ze drie of vier combi's traag voorbij rijden. Ze zoeken hem. En dan het bericht dat de dader gevat is. Ze beeft een beetje en is heel bleek.

Haar gealarmeerde huisgenoten komen één voor één thuis. De politie zit aan de keukentafel, de proces verbalen worden opgemaakt, de schade wordt bekeken. Er is lof voor het meisje, ze bleef heel koelbloedig en mede dankzij haar is de dief gepakt. Hij is niet aan zijn proefstuk toe.

Het meisje is mijn dochter, het huis is ons huis, de ontreddering is nog altijd een beetje voelbaar ...

10-11-12

hihi

"Die warme appels vind ik echt cool!"

't Ging over mijn appelflappen :-)

09-11-12

Wacht maar (deel twee)

Ik:  

"'k Heb een afspraak gemaakt, vanaf vandaag begin ik weer te sporten. 't Bibbert allemaal een beetje te veel de laatste tijd. 'k Liep rap de trap op en 'k was verdorie aan 't zuchten. 't Gaat echt bergaf met mij, hoor!"

Zij:

" Bergaf zou wel een stuk makkelijker zijn, hahaha"

Gegniffel van alle kanten, geen beetje compassie hebben ze met hun moeder :-)

 

 

05-11-12

Dromen bedrog?

Ze kon haar droom heel levendig navertellen. Een verwilderde tuin, een slaapkamer waar ze in gevangen zat, de angst die ze voelde, de opluchting toen ze veilig en wel wakker werd.

De dromenencyclopedie werd erbij gehaald.

"Wie zichzelf als gevangene ziet, voelt zich gebonden aan mensen van wie hij zich zou moeten losmaken" 

Angst in de droom wijst op een begane vergissing die men graag ongedaan zou willen maken. 

De tuin is een locatie in een droom waar men slechts weinig mensen toelaat, een onverzorgde tuin wijst op zich psychisch slecht voelen. De omheining errond  wijst er op dat men niet in zijn binnenste wil laten kijken.  

En dan stond het er zwart op wit ... dromen van de slaapkamer wijst op liefdesverdriet ...

"Ja mama, ik wist het al lang, je zei het me ook al, ik moet hem uit mijn hoofd zetten, hé "

Er werd een traantje weggeveegd ...

 

 

03-11-12

herfst in de tuin

DSC_0036.jpgDSC_0041.jpgDSC_0044.jpgDSC_0049.jpgDSC_0052.jpgDSC_0056.jpgDSC_0058.jpgDSC_0061.jpgDSC_0063.jpgDSC_0082.jpgDSC_0081.jpgDSC_0076.jpgDSC_0070.jpgDSC_0067.jpg
DSC_0040.jpgDSC_0026.jpgDSC_0017.jpg

01-11-12

1november

Doe jij het ook? Ik durf wedden van wel.

De krant doornemen en de overlijdensberichten niet kunnen overslaan. 

Marietje van 't jaar twintig, Theofiel van 1930, Louise, Suzanne, Maurice en Emile, kinderen die oude mensen werden en dus doodgaan. Mooie namen dikwijls, terug helemaal in. Elk van hen met een verhaal, soms staat het beroep erbij, als 't de moeite van 't vermelden waard is. Professor die en Ingenieur deze, dokter Piet en Afgevaardigd Bestuurder Pol. Nooit iets in de zin van "met diepe droefheid nemen we afscheid van Martha, 40 jaar lang was ze een goede kracht aan de lopende band in ons bedrijf" 

Je kijkt naar die berichten met een half oog, de datum bepaalt of je blik iets langer vast blijft hangen bij een naam.

En als 't een beetje in de buurt komt van jouw eigen geboortejaar, dan wil je weten hoe 't gebeurd is. "Na een moedige strijd, door een smartelijk ongeval" of "'t Leven was te zwaar voor haar" alhoewel, "dat" wordt nog niet dikwijls vermeld, dat hoort niet, zelf uit het leven stappen.

Soms staan ze ertussen, heel jonge mensen, 1987, 1990 ...  deze week viel mijn oog op een zwart kadertje met daarin de naam van Laura, 8 november zou ze 18 geworden zijn, "Laura was studente in het eerste jaar bachelor departement leraren opleiding" Ze wou les geven, dat meisje. Geboren in hetzelfde jaar van mijn jongste.

't Is een beetje triestig buiten, zo grijs en kil. Echt 1 novemberweer. Echt een 1 november schrijfseltje vandaag.