11-02-13

Haar antwoord op "twee meisjes"

Ik zou dit niet anders  kunnen schrijven

 

Een beetje nerveus hoe de afspraak zou verlopen

En daar stond ze, op boekenjacht in de Standaard

Ons terugzien was hartelijk, toch

met een beetje schroom in het begin

We kwamen stilaan wat losser, drie dochters en een zoon

‘mijn schone dochter’ zei ze,

Je voelde zo de rijkdom van haar leven met haar gezin

Een beetje banaal voelde ze ?

Hetzelfde gevoel overviel me op dat moment

mijn verhaal …

waarover ging het eigenlijkl

Een keuze die we beiden gemaakt hadden in ons leven

Die ons beiden toch gelukkig maakt

Een verleden dat ons bindt, mooie tijden, maar ook verdriet, toen ze zei dat ze zich mijn broer,nog goed kon herinneren...

Het afscheid was een beetje vreemd, we gingen beiden onze eigen weg, zoals in het verleden.

Thuis gekomen bleven de gedachten aan vroeger opborrelen

Zwitserland, Noorwegen Zweden en Denemarken, Frankrijk met de tent en de man aan de receptie , de kanotochten op de Semois, de Tharn , de uitstapjes aan zee..

Wat waren wij toen onschuldig hé!  

 

 

Commentaren

De tijd vliegt voorbij, net als de onschuld (of naiviteit). Leuk dat jullie elkaar na al die tijd terugzagen. Zo een ontmoeting blijft wel even nazinderen.

Gepost door: bea | 13-02-13

Prachtig om beide verhalen te kunnen lezen. Hoe jullie leven compleet anders is en toch ook helemaal niet...

Spreken jullie nog af?

Gepost door: veerle | 18-02-13

Aan zo'n ontmoeting haal je weer al de leuke herinneringen op uit het verleden.

Door zelf weer te beginnen met bloggen herontdek ik de door mezelf vergeten blogjes. Leuk !

Gepost door: Mamapippa | 02-03-13

De commentaren zijn gesloten.